Na tropie bagietki - Bordeaux 2009: stycznia 2010

no i już... nasza półroczna przygoda z Bordeaux się kończy... jeszcze chwilę temu mieliśmy miesiące, od niedawna dni, a już od niedzieli godziny do naszego powrotu do Polski.

A żeby tego było mało to dzisiaj tak na prawdę odczuliśmy to po raz pierwszy tak mocno, bo pozegnaliśmy perwszą z ważniejszych dla nas osób, naszego sąsiada z Chin Jacka. I mówiąc szczerze, ciężko będzie się rozstać z tymi ludźmi szczególnie że w większości przypadków raczej małe są szanse na kolejne spotkanie, bo wypad do Shanghaju, na Taiwan, czy do słusznej Korei to jednak wycieczka którą wielu zwykle określa mianem - podróży/przygody życia... ehhh... tyle wam powiem i idę cieszyć się resztkami pobytu w Bordeaux

A jednak marzenia potrafią się spełniać :) Fajnie!

W pierwszy weekend stycznia wsiedliśmy w pociąg 0 6:56 i po 4 godzinach wysiedliśmy w mieście słynącym z Dzwonnika, kobiety o tajemniczym uśmiechu oraz kasztanów na placu Pigalle. W dwa dni udało nam się zwiedzić bodaj najbardziej znane i rozpoznawane miejsca w Paryżu. Aczkolwiek, dla mnie największą wartością jest to, że w nocy o północy mogę recytować układ i stacje sieci miejskiego metra :) I to z podziałem na poszczególne nitki! Chociaż było pieruńsko zimno, a wiało tak, jakby dziesięciu się powiesiło, to jednak mogę napisać z całą odpowiedzialnością, że Paryż to miejsce, do którego chciałabym wrócić. A że tylko na wiosnę lub w lecie, kiedy średnia temperatura powietrza wynosi powyżej 15 stopni Celcjusz, to już zupełnie inna sprawa ;)

P.S. Dzisiaj na polowanie na wyprzedaże w Bordeaux poszłam bez szalika, nauszników i , uwaga, rękawiczek! Taka u nas jest pogoda w połowie stycznia :)

P.P.S. Upolowałam torebkę ;)